Arthur Lubbers

Papadag

‘Nederland is Europees kampioen deeltijdwerken’ kopt het ANP-bericht dat door alle media is overgenomen. Cynisch bedoeld natuurlijk, maar is dat parttime werken nou echt zo verkeerd? Ik ben benieuwd hoe u daarover denkt. Zijn wij (BV Nederland) de Kenny van Hummel die constant drie kwartier achter het peloton fietst of lopen wij juist voorop en zijn wij moderne arbeidskrachten met een work/life-balans waar mede-Europeanen alleen maar jaloers op kunnen zijn?

In elk geval, minder werken is in. En dat heeft niets te maken met geslaagd emancipatiebeleid of succesvolle hr-strategieën waarbij werkgevers zorgen voor gelukkige, (en dus) optimaal presterende medewerkers. Nee, de reden is puur economisch. Vorig jaar waren wij nog zo gewend aan de hoogconjunctuur dat het aantrekken van schaars talent en een tekort aan arbeidskrachten de agenda volledig domineerden. Piet-Hein Donner vertelde ons dat wij onze 70ste verjaardag ook maar op de werkvloer moesten vieren en vakbondsvoorvrouw Agnes Jongerius spoorde al haar sexegenoten aan om maar zoveel mogelijk uren te draaien. Hoe opportunistisch? Want nu het economisch tij is gekeerd, is ook hun mening blijkbaar 180 graden gedraaid. Donner strooit met de Deeltijd-WW alsof hij de Sinterklaas van het kabinet is en vakbonden komen met creatieve plannen om met evenveel mensen minder werk te doen. De Taskforce DeeltijdPlus stribbelt nog wel tegen door te waarschuwen dat ‘we’ straks, als de economie aantrekt, weer een probleem krijgen. Door de vergrijzing en het structurele tekort aan arbeidskrachten zal de BV Nederland achterblijven in de vaart der volkeren. Maar het  DeeltijdPlus-clubje, ingesteld door Sociale Zaken om vrouwen meer en langer te laten werken - want dan ben je pas echt geëmancipeerd?!, is een roepende in de woestijn geworden.

Want wie wil tegenwoordig nog fulltime werken? En welk bedrijf maakt daar anno 2009 nog een probleem van. ‘Waar werkgevers eerst nog terughoudend waren, staan ze nu meer open voor parttimers in een managementfunctie’ stelt bestuurder Eddy Haket van de vakcentrale MHP vast. Dus zelfs onder leidinggevenden is het taboe doorbroken. Gaven mannen voorheen slechts schoorvoetend toe dat zij niet alle vijf dagen in de week voor brood op de plank zorgden, nu mag je als man hier gerust voor uit komen. Goed nieuws, toch? Of denkt u daar anders over? Ik wissel hierover graag met u van gedachten. Maar niet op vrijdag. Want dan geniet ik als parttimer van mijn welverdiende papadag.

Gepost op 23 juli 2009 : 17:52
Permalink | Reacties (1)

Reacties

Beste Arthur,
Complimenten voor je heerlijk heldere artikel. Ik werd geprikkeld omdat ik zowel als werkgever en als adviseur vaak met de gevolgen van deeltijdwerk te maken heb. Sterker ik werk zelf ook 4 dagen als ondernemer dus ervaar ik zowel de voor- als nadelen van deeltijd werken.
Het lijkt in mijn ogen nog te vaak te gaan over de voor en nadelen van het partime werken. Wat ik echter in de discussie in organisaties mis, zijn de consequenties van de keuze om wel/niet partime te gaan werken. Ja, ik denk dat partimers gedwongen zijn om 'algemeen' productiever te zijn in de tijd dat ze er zijn. Feit is echter dat het heel veel impact heeft voor de interne (bv. werkoverleg) en externe afstemming (bv. bereikbaarheid) in organisaties. Structureel doordenken van consequenties wordt nog te weinig gedaan en er worden al helemaal weinig 'besluiten' genomen om e.a. af te dekken. Dit maakt vooral dat de impact van deeltijdwerken nog zo groot is in organisaties (tav effectiviteit en productiviteit ten minste). Bijzonder is ook dat net in NRC-next een artikel stond over 'afname aantal thuiswerkers' in crisitijd. Discussie over work/life balance is ook blijkbaar een 'luxe' probleem!
Groet Dave

Dave Huese | 29 jul 2009 20:04:55

Plaats een reactie