Arthur Lubbers

« Puinruimers | Hoofdmenu | Kerstpakket »

Topvrouwen

Een meerderheid in de Tweede Kamer wil in de wet laten vastleggen dat 30% van de top in het bedrijfsleven ‘vrouw’ moet zijn. Klinkt lovenswaardig, maar het is een bizar voorstel als je er even wat langer over nadenkt. Want wat volgt? Een homo-quotum? En wie gaat die wet handhaven?

 

Ik zie het al voor me, de diversiteitspolitie van het ministerie van Sociale Zaken doet een inval in het bedrijf. Het hoofd P&O zweet peentjes – ‘zou ik wel goed geteld hebben?’. De rechercheur stapt de directiekamer binnen: aha, een vrouw. Da’s 4 punten. De kantoren een verdieping lager: zes vrouwen, waarvan één een derde-generatie Marokkaanse: 7 punten. De productiehal: maar liefst dertien niet-Westerse allochtonen. Volilà, weer 6 punten. En één  bonuspunt voor de Friese 50-plusser in het magazijn, toch ook een achtergestelde groep op de arbeidsmarkt. ‘Prima score’, oordeelt Donners’ detective en het hoofd P&O haalt opgelucht adem. Gelukkig, geen boete dit jaar...

Ik weet het niet, voor zover ik weet staat in artikel 1 van de Grondwet dat iedereen gelijk is en discriminatie verboden is. Zuiver beredeneerd is dus ook positieve discriminatie in strijd met deze grondregel van onze rechtstaat.

 

Ik begrijp het wel, het wordt ook hoog tijd dat die mannenbolwerken in het bedrijfsleven nu eens worden doorbroken. En gelukkig heeft de generatie dikbuikige directeuren die ‘altijd weken van 70 of 80 uur draaiden terwijl de vrouw thuis de kinderen deed’ zijn langste tijd ook wel gehad.

Toch scoort Nederland slechter in de ‘vrouwen aan de top-ranking’ dan moderne samenlevingen als Amerika of Zweden. Blijkbaar nemen ambitieuze hoogopgeleide vrouwen bij ons nog steeds het leeuwendeel van de gezinszorg voor hun rekening. Als dat zo is, maak dan als bedrijf ten minste flexibel werken en telewerken mogelijk. En als de bedrijfscultuur er de oorzaak van is dat het glazen plafond nog steeds niet aan diggelen ligt, heb dan als hr de ballen om keihard te pleiten voor een vrouw op die vacante hoge positie. En natuurlijk mag de overheid via (fiscale) voordeeltjes of andere maatregelen bedrijven best een beetje meer in de goede richting duwen. Maar van staatswege verplichten vrouwen aan te stellen, lijkt mij een heel verkeerd signaal. Alsof het een straf is! Elke hr manager kent toch het belang van een goede  mix in het personeelsbestand. Diversiteitsbeleid moet geen van bovenaf opgelegde regel zijn, maar een hr-instrument om het bedrijf sterker en gezonder te maken. Aan hr dus de taak de mannen in grijze pakken boven duidelijk te maken dat hun kleurrijke vrouwelijke collega’s het bedrijf veel meer te bieden hebben. Dan is dat kwalijke quotum ook niet nodig. En dan is er ook geen enkele reden om vrouwen niet als gelijke te behandelen.

 

Gepost op 28 oktober 2009 : 12:08
Permalink | Reacties (1)

Reacties

Jammergenoeg kunnen wij heel zwart wit denken en handelen. En als we niet uitkijken, wordt het of het een of het ander.

'Mannenbolwerken' zijn zeer opmerkelijk. Stilstaan bij cultuur, structuur en besturing om meer besturend vermogend te worden, is in het belang van wie dan ook in organisaties en bedrijven. Een evenwichtig personeelsbeleid is daarin van belang.

Misschien dat we daar wat meer bij stil kunnen staan?! Kunnen we vervolgens op basis van kwaliteiten en talenten medewerkers in functies, en zeker ook in hogere of topfuncties benoemen.

Léon Algra | 2 nov 2009 16:43:04

Plaats een reactie

Naam:

E-mail adres:

URL:

Persoonlijke gegevens onthouden?

Reacties: