Arthur Lubbers

Zelfstandig werken

zomaar een waar gebeurd verhaal ... een theatertechnicus in dienst van de stad Antwerpen ging vijf jaar lang niet naar zijn werk. Toch kreeg hij zijn salaris volledig doorbetaald en ontving hij in deze periode meer dan 155.000 euro. Volgens het Antwerpse hof van beroep hoeft hij de gemeente niets terugbetalen. Want zijn werkgever maakte zelf een fout door de medewerker jarenlang te vergeten…

Ik zie dat dus voor me. Op een goede dag vraagt de eenzame Herman zich af ‘zou iemand het merken als ik..?’ Directe collega’s heeft hij niet, echt belangrijk werk blijkbaar ook niet. Herman hoort bij de kleine groep mensen die niet de illusie heeft onmisbaar te zijn. De andere ambtenaren kennen hem alleen vaag van gezicht, groeten hem in het voorbij gaan op de gang, maar hebben zich nooit afgevraagd wat die eigenaardige einzelgänger eigenlijk doet. Weer schiet de gedachte door zijn hoofd. ‘Als ik nou gewoon niet meer...’

Herman besluit het te doen. Net als elke andere dag gaat hij naar zijn werk, om 12.00 uur zit hij zoals gewoonlijk alleen aan een tafeltje in de kantine zijn bammetje te eten. En om vijf uur pakt hij net als gisteren zijn jas, groet de portier even achteloos als altijd en verlaat rustig via de voordeur het kantoor. Om er nooit meer terug te keren!

De volgende dag draait alles op het werk gewoon door. Het valt zijn direct leidinggevende niet op dat hij tegenwoordig wel heel zelfstandig werkt, p&o blijft braaf zijn loonstrookjes sturen, niemand mist hem op het kerstfeest. Alleen de portier vraagt zich nog wel eens af ‘waar zou die man eigenlijk gebleven zijn?’ Maar ja, als portier ga je je natuurlijk niet met personeelszaken bemoeien.

Gepost op 16 november 2010 : 14:56
Permalink | Reacties (1)

Reacties

Herman, hij zwaait zijn tas ver de vijver in en zingt weer hardop!

Mathilde | 26 nov 2010 22:14:50

Plaats een reactie