Harald Roelofs

Stelletje prutsers

Normaal gesproken staat Maxime Verhagen niet bovenaan mijn lijstje om compassie voor te voelen. Ik vind het een geniale strateeg, maar ik had gewoonweg met hem te doen na het klappen van de rechtse formatie. Je zag hem denken tijdens de persconferentie: ‘Ik heb -God#*@&piep- drie weken lang keihard gewerkt en geknokt voor deze coalitie. Alles liep gesmeerd. Maar dan stuurt Klink die K..-brief waarmee hij zichzelf volledig diskwalificeert door de vertrouwelijkheid van de besprekingen te schenden. Vervolgens ben ik 72 uur dag en nacht aan het lullen om alles weer glad te strijken Maar nou laat zelfs Wilders me in de steek. Al het werk en energie voor niets. Stelletje prutsers!’ Zijn ware gedachten zullen niet veel anders zijn geweest, gezien zijn diep gekrenkte blik.
Op kleinere schaal zie je het ook zo vaak. Een medewerker die keihard werkt aan een plan om zijn organisatie of afdeling beter te maken. Hij levert het in bij zijn manager. Deze gooit het, al dan niet gehinderd door een dubbele agenda, ongelezen in een la. Of gewoon linea recta in de prullenmand. De motivatie van de medewerker krijgt op zijn minst een flinke deuk. Zwaar gefrustreerd doet hij zijn beklag bij een collega of p&o-adviseur die er ook niet zo goed raad mee weet.
Toch is het werk in deze gevallen niet voor niets geweest. Er komt altijd wel weer een moment waar je op zijn minst delen uit je plan weer kunt gebruiken voor een ander project.
In VVD-kringen wordt gezegd dat het een makkie wordt als het de koningin behaagt Rutte een regeerakkoord te laten schrijven. Nieten, knippen en plakken wordt het voor de beoogd premier. Alles op basis van de recente onderhandelingen. Het is alleen te hopen voor Verhagen dat hij dan nog mee mag doen…

Gepost op 6 september 2010 : 12:53
Permalink | Reacties (0)

Reacties

Plaats een reactie