Harald Roelofs

Zelfverdediging

Alleen al in Nederlandse ziekenhuizen zijn per jaar zo’n 1.600 gevallen van agressie. Tachtig procent van de medewerkers in de gezondheidszorg heeft er wel eens mee te maken. En dan hebben we het nog niet over bijstandsloketten bij de gemeente of kleine winkels. Het is nog maar afwachten of het beoogde nieuwe ministerie van Veiligheid hier veel verandering in gaat brengen. Ook al ben ik zelf in mijn werk nog nooit belaagd; vorig jaar heb ik een cursus zelfverdediging gedaan; zo’n twintig avonden in Amsterdam. Niet alleen leerde ik hoe je je uit een wurggreep kunt bevrijden of hoe je kunt reageren als iemand een mes op je richt. Het waren ook intensieve sportieve trainingen, dus mijn conditie had er eveneens veel baat bij. Daarnaast leerde ik ook iets waar ik veel aan heb gehad, ook al ben ik nooit fysiek aangevallen. Zo werd ik onlangs in een winkel uitgescholden omdat ik (onbedoeld) voordrong. Maar ik ging net zo vrolijk de winkel uit als dat ik er in was gewandeld. Ik heb namelijk geleerd om andere mensen met al hun projecties en negatieve sferen geen invloed te laten hebben op mijn gemoedstoestand. Ik bepaal zelf hoe ik me wil voelen.

De waarheid over jezelf is niet afhankelijk van wat anderen van jou vinden of op jou projecteren. Alleen aan constructieve kritiek heb je iets. Verbale of non-verbale agressie altijd bij de ander laten, is mijn devies. Dit besef dat op sommige cursussen zelfverdediging wordt bijgebracht, zou een hoop ellende op menige werkvloer kunnen voorkomen.

Gepost op 6 oktober 2010 : 11:45
Permalink | Reacties (0)

Reacties

Plaats een reactie