Nicole Weidema

Bevlogenheid

‘Mensen zijn ons belangrijkste kapitaal.’ Het zijn de gevleugelde woorden van elke manager die wil aantonen echt wel hart in zijn donder te hebben. En alhoewel het natuurlijk niet aan mij is om te twijfelen aan de oprechtheid van deze uitspraak, begin ik zo langzamerhand wel mijn bedenkingen te hebben omtrent de wijsheid ervan. Want als we de doemdenkende onderzoekers mogen geloven, is de werknemer in al zijn onbevlogen lamzakkerigheid vooral een enorme kostenpost. Maar liefst 80 procent van de werknemers sleurt zich weliswaar elke dag uit bed, trotseert de file of de onwelriekende medeforens in het OV en meldt zich aan het werkfront voor de dagelijkse arbeid, maar zou daarna het liefst een tukje doen onder zijn bureau. Slechts 20 procent van de Nederlandse werknemers toont zich bevlogen voor zijn werk. En wat dan nog, vraagt u zich wellicht af? Maar dat is nou net weer zo’n staaltje ongepassioneerdheid waardoor de werkgevers van Nederland collectief een slordige 5,6 miljard euro op jaarbasis mislopen, meldt ArboNed.

En daarbij gaan we er nog vanuit dat de werknemer überhaupt de moeite neemt om te komen en zich niet ziekmeldt omdat hij dat tukje toch nog iets liever met een koud biertje erbij voor de TV doet, dan onder zijn bureau. Een op de vijf Nederlandse werknemers maakt zich schuldig aan zogenaamd zwart verzuim, blijkt uit onderzoek van Aon. En weer rinkelt de kassa onbarmhartig want de kosten hiervan bedragen nog eens zo’n drie miljard euro. Ketsjing!

Nu kunt u de zweep ter hand nemen en die labbekakken met brute kracht in het gareel meppen, maar of daar de bevlogenheid van toeneemt valt te betwijfelen. Ik zeg, investeer een beetje om veel te verdienen. Leg uw medewerker in de watten. Zo ben ik bijvoorbeeld bereid om voor bijna alles bevlogenheid te tonen mits ik word omgekocht met grote hoeveelheden aarbeienmilkshake. Of zet een Zweedse masseur op de loonlijst. Wie meldt zich nog ziek wanneer op de werkplek Knut op afroep beschikbaar is om een schoudermassage te geven? En zo kan ik nog vele dingen bedenken die de arbeidsvreugde tot ongekende hoogte doen stijgen.

Waarschijnlijk concludeert u dat hiermee slecht gedrag wordt beloond. En dat klopt. Maar het leven is nou eenmaal niet eerlijk. Onlangs schreef de Volkskrant nog een onthullend artikel over bedrijven die wegens slechte economische omstandigheden bezuinigen op personeel, terwijl de topmanagers fraaie bonussen opstrijken. Dat klinkt ook niet erg eerlijk, en al helemaal niet goed voor de medewerkerbevlogenheid.

Gepost op 20 juli 2010 : 15:12
Permalink | Reacties (0)

Reacties

Plaats een reactie