Nicole Weidema

Koud

De donkere dagen voor kerst zijn aangebroken en het eerste winteroffensief is begonnen. Niet alleen buiten, want door een storing in het verwarmingssysteem is het hier binnen ook ‘onbehaaglijk’. Het eufemisme is niet van mij afkomstig. Ik noem het beestje bij het naampje en dreig de Arbeidsinspectie te bellen wanneer ik nog veel langer in deze koelkast moet werken. Het is immers het tijdperk van de mondige werknemer.

Het lijkt ook in figuurlijke zin koud op de werkvloer te zijn. Werknemers in de zorg zijn minder blij met hun werk dan ze een jaar geleden waren en klagen over een gebrek aan vertrouwen van de kant van hun leidinggevenden. Commerciële medewerkers zijn verontwaardigd over een flinke daling van hun inkomsten en drukken het klantenbestand van hun werkgever achterover om zo voor zichzelf te kunnen beginnen. Het aantal werklozen door baanverlies neemt af. Dat is een schrale troost voor de mensen voor wie de economische crisis nog moet beginnen omdat ze vlak voor de feestdagen te horen krijgen dat ze vriendelijk worden bedankt voor hun inzet, die helaas toch niet écht onmisbaar blijkt te zijn.

Ondertussen vragen juristen zich af waarom het werkgevers toch niet lukt om hun personeelsdossiers op orde te houden. Waarom pas vlak voor een reorganisatie kijken wie zich verantwoordelijk en betrokken heeft getoond en wie er - alle lovende beoordelingen ten spijt - toch minder heeft gefunctioneerd? Waarom niet eerlijk zeggen dat je vindt dat een werknemer onder de maat presteert, zodat hij weet dat hij weet dat hij orde op zaken moet stellen of niet verbaasd moet zijn als zijn kop rolt op bijltjesdag? 

Volgens mij is het een kwestie van lef. Goed personeelsbeleid betekent ook dat je mensen de waarheid durft te zeggen. Verberg je niet achter wollig taalgebruik of het slaafs volgen van regeltjes. Durf te kiezen voor wat het beste is voor de organisatie en daardoor ook voor de medewerkers. Op een enkele moedwillige saboteur na, voelt iedereen zich beter wanneer hij weet dat hij op de goede plek zit en een waardevolle bijdrage kan leveren aan het grote geheel.  

Kom op mensen, laten we van 2011 een jaar vol moed en daadkracht maken. Weg met dat bangige, het is nergens goed voor. En heeft u daarvoor inspiratie nodig, leest u dan het komende nummer van IntermediairPW dat geheel in het teken van lef staat.

Gepost op 29 november 2010 : 15:37
Permalink | Reacties (0)

Reacties

Plaats een reactie