Nicole Weidema

Gelukkig

De gangbare mening is dat werkende mensen gelukkiger en gezonder zijn dan de stakkerds zonder baan. De Italiaanse Patrizia Gucci heeft daar echter maling aan. De ‘zwarte weduwe’ werd in 1998 tot 26 jaar gevangenisstraf veroordeeld omdat ze haar ex-man liet vermoorden. De playboy had zijn vrouw ingeruild voor een jonger model en wilde zijn ex ‘maar’ 650.000 dollar alimentatie betalen. Patrizia wilde minimaal een miljoen en schakelde een huurmoordenaar in om haar argumenten kracht bij te zetten.
Nu heeft ze de helft van haar gevangenisstraf erop zitten, en komt ze in aanmerking voor vervroegde vrijlating. Maar ze piekert er niet over om haar cel te verlaten. Niet omdat ze berouw heeft en vindt dat ze daarom haar volledige straf moet uitzitten, maar omdat vrijlating betekent dat ze een baan moet zoeken. En Patrizia – wiens motto ooit was dat ze liever huilde in een Rolls Royce dan dat ze gelukkig was op een fiets – gaat er prat op dat ze geen dag in haar leven heeft gewerkt. En ze is niet van plan om daar nu verandering in te brengen. Ze blijft liever in haar cel om haar planten water te geven en voor haar tamme fret te zorgen.

Er zijn dagen dat ik me daar iets bij voor kan stellen. De dagen dat de telefoon blijft gaan, mijn mailbox genadeloos vol blijft lopen, de deadline nadert, maar er ook nog vergaderd moet worden. De dagen waarop het verzorgen van een fret een aangenaam alternatief lijkt voor het aangaan van de verantwoordelijkheden die bij een baan blijken te horen.
Gelukkig herinner ik me dan weer dat deadlines nou eenmaal bij de journalistiek horen en dat ik me zwaar verwaarloosd voel op de dagen dat mijn mailbox leeg blijft. En oh ja, ik hou ook nog eens niet van fretten.

Toch is Patrizia Gucci zeker niet de enige die de ‘werk maakt gelukkig-theorie’ zonder pardon verwerpt. Uit Duits onderzoek blijkt dat de helft van de werklozen helemaal niet ongelukkiger is dan toen ze nog een baan hadden. Sterker nog, een kwart is zelfs gelukkiger dan voor het ontslag. De onderzoekster van het Duitse instituut voor arbeidonderzoek IZA suggereert dat het een goed idee is om sancties op te leggen aan mensen die weigeren te solliciteren. De vraag is alleen welke straf daar dan op zou moeten staan. Want schijnbaar is zo’n cel ook zo gek nog niet.

Gepost op 14 november 2011 : 16:51
Permalink | Reacties (0)

Reacties

Plaats een reactie